YERKUYU  KÖYÜ Coğrafya: Çankırı iline 61 km, Ilgaz ilçesine 14 km uzaklıktadır. İklim: Köyün iklimi, Karasal iklimi etki alanı içerisindedir. Nüfus: Yıllara göre köy nüfus verileri 2000 nüfusu: 250 1997 nüfusu: 277

Ekonomi: Köyün ekonomisi tarım, tarıma derken pirinç üreticiliğive sarıkılçık piricini Yerkuyu Ve Çeltikbaşı köyü üretmektedir ve hayvancılığa dayalıdır.

Muhtarlık: Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Altyapı bilgileri: Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. Ptt şubesi ve ptt acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

 

kayıtlarına bakıldığında 1840’lı yıllarda Yerkuyu köyü hakkında önemli bilgiler elde etmek mümkündür. Bu bilgiler yerel tarih açısından önemli olduğu kadar Orta Anadolu’da kırsal kesimin sosyo-ekonomik yapısının ortaya çıkarılması açısından da önemlidir.

ın 672, Şeyh oğlu Abdullah’ın 251, Kırbaş oğlu Feyzullah’ın 609, Hıdır beşe oğlu Ali’nin 766 kuruştur. Gelirler biraz daha incelenince katırcılıktan elde edilen gelirin toplam gelir içerisinde ciddi bir pay teşkil ettiği görülecektir. Örneğin; Hıdır beşe oğlu Ali’nin arazi ve hayvanat toplam geliri 136.5 kuruş, katırcılıktan yıllık geliri ise 630 kuruştur. Yine Kara Hüseyin oğlu Hasan’ı

n hayvanat ve arazi geliri 112.5 kuruş, katırcılıktan geliri ise 320 kuruştur.

 

 

 

TEMETTUAT KAYITLARINDA YERKUYU KÖYÜ

Temettuat

şunun bunun ianesiyle geçinmek durumunda olan’ garip ve miskinlerinde varlığı dikkat çekmektedir. (Genç Ahmet oğlu Mehmet ve Yoğurtçu oğlu Mehmet gibi)

Köy içerisindeki vergiler incelendiğinde tarım ve ziraat ürünlerinin dışında zuhurat olarak kabul edilen ciddi anlamda ticaret geliri de vardır. Tarım ve hayvancılığın dışında köylünün diğer bir gelir kaynağı öküz ile yapılan ticaret, katırcılık, odunculuk, rençberlik, hizmetkârlık ve çobanlıktır. Özellikle katırcılık ve odunculuk köylü için ciddi bir gelir kaynağı olup zaman zaman tüm tarım ve hayvancılık gelirinin üstündedir. Bunda bölgenin orman köyü olmasının etkisi büyüktür. Muhtemelen kereste ticareti de yapılmaktadır.

Yine kayıtlarda köyde bir tekkenin olduğu anlaşılmakta ve o tarihte burada Hüseyin Efendinin şeyh olduğu anlaşılmaktadır. Şeyh Hüseyin Efendiye atfen düşülen ‘Bâ beratı postnişin’ notunda Hüseyin Efendinin berat ile postnişin tayin edildiği anlaşılmaktadır. Bu tekke Vakıflar mülkiyetinde olan ve halen varlığını devam ettiren tekke olmalıdır. Kısa süre önce restore edilen Tekke ve Cami hakkında daha geniş araştırmalara ihtiyaç vardır. Bugün köy halkı içerisinde Şeyh oğulları diye bilinen ailenin yukarıdaki bahsi geçen hanenin devamı olduğu düşünülmektedir. Yine bu aile içerisinde araştırmaya açık olan bir kimlik daha vardır ki; O’da Mehmet Nuri Efendi’dir. Onun bilinen şair kimliğinin dışında farklı yönlerinin de ortaya çıkarılmasına ihtiyaç vardır. O tarihlerde köy Camisinde ‘beratı şerif’ ile vazifelendirilmiş Abdurrahman ismiyle bir İmamın görev yaptığı da tespit edilmektedir.

Köydeki bazı ailelerin fakirlik, emlak ve arazi sahibi olmamasından dolayı Koçhisar merkezine veya yakın köylere yerleştiği de dikkat çekmektedir. (Hıdır beşe oğlu Hasan, Yoğurtçu oğlu Hüseyin gibi)

Temettuat kayıtlarında her ne kadar nüfus verilmemişse de köyün tahmini nüfusu hakkında bir şeyler söylemek mümkündür. Her hanede bir eşin varlığını ve o tarihteki ortalama çocuk sayısı olarak üç çocuğun varlığını kabul edecek olursak her haneyi beş nüfus kabul ederek 54X5: 270 toplam tahmini nüfusu elde ederiz. Bu nüfusun içerisindeki yukarıda bahsettiğimiz kimsesiz veya göç eden aileleri çıkaracak olursak Yerkuyu köyü 1840’lı yıllar da yaklaşık 250 nüfusa sahiptir, diyebiliriz.

Yerkuyu köyü Temettuatını biraz daha incelediğimizde o dönemde bağcığın varlığını görebiliyoruz. Hemen hemen her hanede yarım veya bir dönüm bağ’ın varlığı dikkat çekmektedir. Köy halkı yaklaşık olarak bir dönüm bağdan 30 ila 50 kuruş arası gelir elde etmektedir. Fakat günümüzde köyde bağcılık tamamen yok olmuştur. Köydeki tek değirmenin yarım hissesi Genç Ahmet oğlu Osman’a ait olup kendisine yıllık 30 kuruşluk bir hasılat düşmektedir.

Köyün genel olarak ekonomik gücü zayıf olsa da kendi arasında gelir farklılıkları görülmektedir. Örneğin; İmam Abdurrahman Efendinin yıllık geliri 468, Genç Ahmet oğlu Osman’

 ın 672, Şeyh oğlu Abdullah’ın 251, Kırbaş oğlu Feyzullah’ın 609, Hıdır beşe oğlu Ali’nin 766 kuruştur. Gelirler biraz daha incelenince katırcılıktan elde edilen gelirin toplam gelir içerisinde ciddi bir pay teşkil ettiği görülecektir. Örneğin; Hıdır beşe oğlu Ali’nin arazi ve hayvanat toplam geliri 136.5 kuruş, katırcılıktan yıllık geliri ise 630 kuruştur. Yine Kara Hüseyin oğlu Hasan’ı

n hayvanat ve arazi geliri 112.5 kuruş, katırcılıktan geliri ise 320 kuruştur.

 

, Genç Ahmet oğlu Osman’